SAPAGKAT ANG PAG-IBIG AY WALANG KATAPUSANG PAGLALAKBAY

Bago pumikit ay muli kitang minasdan

Mula sa 'yong mahimbing na pagkakatulog

'Nilakad ang aking dalawang daliri

Sa 'yong hubad na katawan—

Mula sa 'yong noo, ilong,

At bahagyang nakabukang mga labi

Dumako ako sa 'yong leeg, balikat—

Ginawa kong unan ang 'yong bisig

At kumot-dantayan naman ang 'yong braso.

Bahagya kang napabalikwas at napangiti.

Nanaginip ka siguro

Habang ako'y mulat

Pinagmamasdan:

Ang ngiti mong duyan

Na naghahatid sa 'kin sa pampang

Pabalik sa aking tahanan

Dahil natunton ko na

Ang aking himpilan

Sa 'yong katauhan.

SA LILIM NG PUNONG ACACIA

Nang malaman nating ipapuputol

Ng 'yong ama ang lumang punong acacia

Ay nagkasundo tayong dalawa—

Nagtakda tayo ng oras at petsa.

Sa lilim ng punong acacia

Kinulot natin ang isa't isa

Gamit ang kan'yang mga tangkay.

Binasâ ang ating mga labi

Bago sabay pahiran ng baon kong

Bulaklak ng aming bogambilya.

'Pagkat ngayon natin tinakdang

Bendisyunan ang ating bahay-bahayan.

Isinara natin ang ating sumpaan

Gamit ang bracelet na gawa sa santan

Na mula pa sa inyong bakuran.

Pinalaya natin ang mga inipong

Dahon ng matandang acacia

Sa ulunan ng isa't isa.

Pagkatapos ng seremonsyas ay pinirma

Ang kanya-kanya nating pangalan

Sa katawan ng paborito nating acacia:

Ging-ging at Bebang.