Dati'y paborito ko ang madaling araw
Dahil doon lang tayo nagtatagpo
Matapos ang maghapong pagkahapo
Sa buong araw na pagtatrabaho
At buong gabing pagtatalo
Ay uupo tayo sa gilid ng kama
Ihihilig ko ang aking ulo
Sa 'yong kanang balikat—
Ididikit mo sa 'yong pisngi
Ang aking pawisang bumbunan.
Wala tayong bibitawang mga salita.
Ngunit 'sang madaling araw
Ay mas pinili mong lumabas
Magpapahangin lang, sabi mo
Kaya 'wag na akong mag-abala—
'Wag na kitang sundan
Paglipas ng tatlong oras
Ay sinilip kita—
Ngunit wala ka na sa tarangkahan
Mula sa pasimano ay tanaw ko
Ang upos na 'yong tinapakan
Bago tuluyang nagpatangay
Sa malamig na hangin ng madaling araw
--
Bahagi ang tulang ito ng Solidagro: Anto ng Yugto ng Pandemiko.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento