SINTOMAS

Animong sipon lang kung ituring

Ang mga bumabalong na dugo’t panaghoy

Ng mga maralitang kinikilala lamang

Bilang tulak at adik. Konting punas lang

Sa manggas at ‘kala mo’y wala ng

Maiiwang bakas kinabukasan

Tulong hindi kulong

Habang natutuyot naman ang mga lupang sakahan

Napapaos naman sa kasisigaw ang mga magsasaka—

Silang mga sinikwatan ng tirahan at kabuhayan

Nitong buwayang-buwang na nanunungkulan

Bigas hindi pandarahas

Paano ring makakakain at ‘di manlalata

‘Yong mga manggagawang pinangakuan

Ng kontraktuwalisasyon ngunit hanggang ngayon

Ni ayuda’y ‘di man makuhang panghawakan.

Pagkain hindi paniniil

Pinipiling putulan ng paa

Ang mga anak na pawang kumakahig

Samantalang binubusalan naman ang bibig

Nilang mga sinusubok umimik

Hirap na hirap huminga ang mga anak

At lalo pa ang kan’lang ina

Daing ng mga anak ng bayan:

Inaapoy na ng lagnat ang ina

Sapagkat may iniinda s’yang

Mas malubhang karamdaman

Solusyong medikal hindi militar

--

Bahagi ang tulang ito ng Solidagro: Anto ng Yugto ng Pandemiko.

MADALING ARAW

Dati'y paborito ko ang madaling araw

Dahil doon lang tayo nagtatagpo

Matapos ang maghapong pagkahapo

Sa buong araw na pagtatrabaho

At buong gabing pagtatalo

Ay uupo tayo sa gilid ng kama

Ihihilig ko ang aking ulo

Sa 'yong kanang balikat—

Ididikit mo sa 'yong pisngi

Ang aking pawisang bumbunan.

Wala tayong bibitawang mga salita.

Ngunit 'sang madaling araw

Ay mas pinili mong lumabas

Magpapahangin lang, sabi mo

Kaya 'wag na akong mag-abala—

'Wag na kitang sundan

Paglipas ng tatlong oras

Ay sinilip kita—

Ngunit wala ka na sa tarangkahan

Mula sa pasimano ay tanaw ko

Ang upos na 'yong tinapakan

Bago tuluyang nagpatangay

Sa malamig na hangin ng madaling araw

--

Bahagi ang tulang ito ng Solidagro: Anto ng Yugto ng Pandemiko.

DAHIL BAHAGI IYAN NG PAGIGING PUNDA

Isantabi muna natin ang ating mga agam-agam na parang mga punda ng unan, higaan hanggang kaya pa—hanggang pwede pa, lab’han na lamang kapag marungis at makati na. Kinabukasan ay ikula, kusutin, banlawan, isampay, patuyuin, hanggang maaari na ulit gamitin. Dahil hindi nakatakdang laging malambot, mabango't malinis ang bawat na punda, sa araw-araw.

SA UNANG GABING HINDI S'YA UMUWI

Nakailang biling ka na

Sa parehong kama

Na taon mo nang kasama.

Hindi ka mapatda—

Kung bakit mas marahas

Ang sadsad ng katol

Sa ilong mo ngayon

Hindi mo alam

Kung bakit nakabibingi

Ang himig ng mga kuliglig

Kung bakit may dalang bagabag

Ang malamig at matigas nang papag

Dasal mo bago matapos ang gabi:

Nawa'y makahuli ng hinahon sa ligalig.

Dahil may dalang pamamahay

Ang walang katiyakang paghihintay.

HULING LIHAM

Sakaling hindi ko man

Mantunton ang daan pauwi

Ay t'yak kong araw-araw

Na may kakatok sa 'yo.

Pagbuksan mo:

Dahil lisanin man ng búhay ang katawan

Ay mananatili naman akong buháy

Sa 'yong alaala—