Masayang nagsasayaw ang kambal na latang sina Taktak at Tintin. Sinasabayan nila ang kaldag at kalabog ng sinasakyan nilang delivery truck.
Dinadala nila ang mga katawan kung saang gawi ang kaldag at kalabog ng gulong.
Dag!
Bog!
Dag! Dag! Bog
Bog! Bog! Dag!
Mabako kasi ang daan papunta sa paaralang pagdadalhan sa kanila.
Kasama nina Taktak at Tintin ang iba pang mga lata ng gatas na klim. Ang iba, tuwang-tuwa habang pinanood sila! Habang ang iba naman ay mukhang nababagot o hindi kaya ay nahihilo na sa biyahe.
--
Sa Eskwelahan, sa opis ni Principal, naroon sina Taktak, Tintin, at iba pang mga lata.
Sabay na dinampot ng isang babaeng titser sina Taktak at Tintin. Saka ito kumuha ng isang supot na nutribun. Mga tinapay na nakalagay sa isang malaking supot.
Pagdating ng titser sa klasrum ay agad niyang pinapila ang mga bata. Halos magkagulo ang mga bata. May ibang sumisingit pa.
Sa pila, napansin ni Tintin na may isang batang malaki, si Kumander Pabs kung tawagin ng mga kaklase niya, na pitik nang pitik sa tenga ng batang mas maliit at mas mapayat sa harap niya, si Moymoy. Tinatawanan lang si Pabs ng dalawang katabi pa niyang kaklase.
“Taktak, tignan mo ‘yon oh kawawa naman. Inaaway ng kaklase niya!”
“Hmm, loko ‘yan ah. Lagot ‘yan sa akin!”
--
Mula sa lamesa ni Titser ay agad na nagpatihulog si Taktak. Nagpagulong-gulong siya at inasinta ang paa ng batang si Pabs. Tumama si Taktak sa hinlalaki nito!
“Aaaaraaaaaaaaaaay!” Nagtawanan ang mga ibang kaklase niya.
Pinulot naman ng batang si Moymoy ang latang si Taktak at ibinalik sa lamesa.
“Hala, Taktak, bakit mo naman sinaktan?”
“Bad kasi siya, e!”
“Pero, bad din kaya manakit.”
“Ay oo nga pala. Sorry.”
“Dapat, tinakot mo na lang,” biro ni Tintin.
“Pa’no?”
“Sabihin mo aaaaaaaawhoooooooo.”
Nagtawanan ang magkapatid na lata.
--
Isa-isang binigyan ni Titser ang mga batang nakapila ng nutribun. Nilagyan niya rin ng gatas mula kina Taktak at Tintin ang hawak nilang mga baunan.
Pinanood ni Taktak at Tintin ang mga batang abalang kumakain. Ang iba ay pinapalaman ang gatas sa nutribun at ang iba’y pinapapak ito gamit ang mga daliring nauna nang nilawayan.
Habang kumakain ang mga bata, napansin ni Taktak at TinTin na may biglang dumating na isa pang guro. Hingal na hingal ito.
"Ma-Ma'am."
"Yes, Sir? Bakit po?"
"May emergency meeting po sa Principal's office. May mga bagong panukala raw ang Presidente."
Napahawak na lang ang guro nina Pabs at Moymoy sa kaniyang noo saka sinundan ang kapwa guro na agad ding lumabas ng klasrum.
--
Pagkaalis ng mga guro ay agad pinunasan ng batang si Pabs ang mukha gamit ang polo niya na may gatas pa. Pagkatapos ay kinuha nito si Taktak at ibinaba sa sahig. Tinapak-tapakan ang batang lata.
"Ikaw, ‘kala mo ha! Sinaktan-saktan mo hinlalaki ko sa paa. Durog ka sa akin ngayon!"
"Aray, aray, araaay."
"Naku, Taktak, kambal. Gulong na palayo dali," utos ni Tintin.
At gumulong nga palayo si Taktak. Pero ayaw siyang tigilan ng batang si Pabs, sinusundan siya nito at sige pa rin sa katatapak. Binubuyo pa siya ng mga kaklase.
“Go, Kumander Pabs! Tapakan, tapakan!”
Sa bawat paggulong ni Taktak ay nakikita ni Tintin ang parami nang paraming yupi ng kapatid.
Kaya naman, hindi na nakatiis si Tintin. Buong pwersa siyang tumalon. Napatigil ang mga bata sa pagkain sa lakas ng tunog ng latang tumama sa sahig. Gumulong-gulong si Tintin at itinama ang katawan sa kaliwang hinalaki ng batang si Pabs nang buong lakas.
"Araaaaay!"
Nagtawanan ang mga kaklase nina Pabs at Moymoy
“Anong tinatawa n’yo dyan? Itapon n’yo na nga ‘yang mga latang ‘yan.”
--
I-shinoot ng isang batang lalaki sa sakong basurahan na may nakalagay na “hindi nabubulok” si Taktak! Pasok!
Naroon sa loob ng sako ang ilang mga plastik na bote.
"Aray, ara--” Napatigil si Taktak nang mapansing may iba siyang kasama sa basurahan.
“Uy, hello sa inyo. Ako si Taktak, lata ng gatas."
Binati naman din si Taktak ng ibang mga bote ng plastik. Isa-isa silang nagpakilala.
"Mamaya ipapakilala ko sa inyo si Tintin, ang kakambal ko. Tiyak na kasunod ko na ‘yon."
Nang isu-shoot na rin sana si Tintin sa basurahan ng isa pang bata ay pinigilan ito ni Pabs.
"Sandali lang."
--
Takang-taka si Taktak, walang sumilid na Tintin sa basurahan.
‘Yon pala, ginamit siya ng mga bata sa tumbang preso.
"Aray. Araayyyy. Araaaaayyyy," sigaw ni Tintin tuwing tatama sa kanya ang mga tsinelas na may iba-iba ang haba at taba.
"Taktak, tulungan mo ako, Taktaaaaaaaak," sigaw niya.
"Tintin? Si Tintin yata ‘yon?"
Habang pinapakinggan ni Taktak kung saan nanggagaling ang boses ay napansin niyang gumagalaw ang sakong kinalalagyan niya.
"Hala, anong nangyayari. Lumilindol yata," puna ni Taktak.
"Hindi, Taktak. Kinokolekta na tayo ng dyanitor ng iskul."
Binuhol ng dyanitor ang sako. At bigla ay walang makita si Taktak.
--
Nang bumalik ang liwanag ay nagulat si Taktak. Isa-isa na silang nilalabas sa sako at isinisilid sa lumang marumihan. Tinitimbang. Naroon ang iba pang mga magkakadikit na mga lata, nagsiksikang mga bote, at nakasalansang mga papel.
"Na-nasaan ako?" pagtataka ni Taktak.
"Bodega ang tawag dito, bata," sagot ng isang matandang papel.
"Bodega po?"
"Oo, bodega ng mga basurang magagamit pa. Dito dinadala ang mga pwede pang mapakinabangan.”
--
Sa bakuran ng paaralan ay naroon si Tintin. Pagkatapos siyang mabugbog ay naiwan na lang siyang basta-basta rito. Pinanonood niya ang mga batang lumabas na ng gate para mag-uwian.
Maya-maya pa ay lumapit sa kanya ang isang bata. Natandaan niya ito. Si Moymoy! Pinulot siya nito at kinaskas sa kaniyang shorts, pagkatapos ay sinilid sa bag.
--
Nagdesisyon si Taktak na hahanapin niya ang kapatid. Sinubukan niyang tumalon sa kinalalagyang lumang marumihan. Ngunit hindi niya ito maabot.
Kaya naman nagtulungan ang mga kapwa niya lata para maiangat siya. Nagmistula silang hadgan na nag-akyat kay Taktak.
“Mag-iingat ka, Taktak!”
Nagpagulong-gulong si Taktak pababa, mula sa lumang marumihan palabas ng kalsada.
Nang medyo napapagod na siya ay tumawid si Taktak sa kabilang kalsada. Sa may kanto ay may waiting shed. Doon muna siya nagpahinga.
Puti ang original na pintura ng waiting shed ngunit may mga pulang malalaking patong ng pinturang marahas na pinahid rito. Malalaking letra: TUTA, DIKTADOR! May mga bakas ding iniwan ang tiyak na tapak ng mapuputik na tsinelas.
--
Maya-maya pa ay napansin ni Taktak ang isang gusgusing tsinelas. Nakasiksik ito sa isang sulok ng waiting shed.
“Sino ka? Anong ginagawa mo rito? At bakit nag iisa ka?”
“Ako si Liwaka. Nagpapahinga lang ako saglit. Hinahanap ko kasi ang kakambal kong si Nanka.”
“Naku, pareho pala tayo. Hinahanap ko rin ang kakambal kong si Tintin.”
Nagkuwento sa kaniya ang kaliwang tsinelas kung paano nawala noong isang gabi ang kanyang kapatid. Dinukot daw ang kanilang amo ng mga lalaking naka-owner.
“Nahulog ako mula sa paa ni Amo. Naiwan naman sa kaniyang paa si Nanka.”
--
Mamaya maya pa ay napansin ni Taktak ang batang naglalakad sa kalsada. Ito iyong tinulungan nilang bata kanina!
“Nag-aaral iyon sa iskul kung saan kami galing ni Tintin kanina. Baka matulungan nya ako!”
“Oh sige, Taktak mag-iingat ka. Sana mahanap mo na ang kakambal mong si Tintin.”
“Salamat, Liwaka. Sana ay mahanap mo rin si Nanka.”
--
Pinagulong ni Taktak ang sarili. Papalapit sa bata. Dinampi niya ang katawan sa paa nito.
Nagulat ang bata. Agad siya nitong pinulot at pinunas sa kaniyang shorts si Taktak. Saka niya ito sinilid sa loob ng kanyang bag. Nagulat si Tin-tin nang masilip si Taktak na sinisilid din ng bata sa kaniyang bag.
“Taktak?”
“Tintin!”
Nagyakapan ang magkapatid! At agad kinamusta ang isa’t isa.
Pagdating sa bahay ay agad na inabot ng bata ang kambal na lata sa ama. Nagulat si Taktak. Tatay pala ng bata ang may-ari ng bodega na dinalhan sa kaniya kanina. Agad niyang pinakilala si Tintin sa mga mababait na kasamang tumulong sa kaniya—sa mga lata, bote, at mga papel. Masaya nilang binati si Tintin.
--
Kinaumagahan, nagulat sina Taktak at Tintin. May dilaw na lubid nang nagdudugtong sa kanilang dalawa. Ginawa na pala silang laruang telepono ng may-ari ng bodega bilang sorpresa sa kaniyang anak.
Tuwang-tuwa sina Taktak at Tintin. Tiyak hindi na sila magkakahiwalay.
Nakinig sila sa mga kwentuhan ng mag-ama sa magkabilang dulo ng linya ng lubid at nakikitawa at naluluha rin kung minsan. Naging daan sila Taktak at Tintin upang maikwento ni Moymoy ang nararanasan niya mula sa kaklaseng si Pabs, na noon ay nahihiya siyang banggitin sa ama. Natutuhan din nila Taktak at Tintin kung paano ba harapin ang mga batang tulad ni Pabs nang hindi ginagantihan ng pananakit din.
--Ito ay lahok sa Saranggola Blog Awards 12.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento