HOLY SHIT

Wala na siyang ibang matakbuhan. Sobrang sama ng kaniyang pakiramdam. Gusto na niyang sumabog. Nagkataong bukas noon ang gate ng isang malapit na simbahan.

Kailan nga ba siya huling pumasok ng simbahan? Hindi na niya maaalala.

Luminga-linga. Pinapawisan. Kinakabahan.

Huminto siya saglit sa may pintuan. Sa tapat ng dalawang anghel, mga taga hawak ng holy water. Parang nginingitian siya ng mga ito. Tinawtaw niya ang dulo ng kaninang mga daliri, sa kanang kamay. Nag-antada.

Pagpasok, tanaw na agad ang fresco ng banal na mag-anak. Parang sinusundan siya ng tingin ng mga ito. Lumunok siya ng kaunting laway habang paulit-ulit na hinahagod ang ulo.

Kinakabahan. Basa ng pawis ang kaniyang buhok. Muli siyang luminga-linga.

Dumiretso siya sa pintong nakaawang, sa gilid ng altar. Parang bodega. May gitara, may organ, sound system, at ilang papel na may lyrics at chords ng mga kantang pang simbahan.

E AM7

Kordero ng Diyos na nag-aalis

F#m7 B EM7

Ng mga kasalanan sa mundo

G#m C# F#

Maaawa ka sa amin

G# C#m F# B

Kordero ng Diyos, maawa ka.

Kinuha niya ang ilang pahina. Lumabas.

Luminga-linga. Pinapawasan. Kinakabahan.

Nakahanap rin siya ng pwesto. Sa wakas. Sa likod ng simbahan. Nilabas ang kaniyang sama ng loob. Sa tabi ng gripong wala palang tulo. Buti na lang. Salamat sa papel ng simbahan.

Sa pagitan ng malutong niyang utot at lusaw na ebak, nilipad ng hangin ang kaniyang panalangin.

"Syet, thank you, Lord."

Bumalik siya sa harap ng simbahan. Tinanaw ang banal na mag-anak. Parang sinusundan pa rin siya ng tingin ng mga ito. Pero, magaan na ulit ang kanyang pakiramdam. Walang paglunok ng laway, walang paulit-ulit na paghagod ng ulo.

Huminto siya sa tapat ng dalawang anghel, na may hawak na holy water. Nginitian niya ang mga ito. Inamoy saglit ang ilang daliri ng kaliwang kamay. Medyo nadikit pala ito sa pwet niya nang magpahid kanina. Tinawtaw. Hinugasan.

Pumito siya, sa tono ng "Kordero ng Diyos," habang papalabas sa gate ng simbahan.