TINUBUANG LUPA

Hindi na kami umabot sa dayátan

Nito kasing nakaraang anihan,               

Laksa-laksa kaming ginapas—kinamáda.

Singilan na raw anila ng pinautang na punlâ.

Dahil pandak pa rin ang karyada

Kami na lang daw ang gagawing kinaban.

Siniksik kami sa bunganga ng tilyadora

Sinuka kami’t sinilid sa sako—

Tinahi ang mga bunganga ng leteng.

Mga dating bános ngayo’y binasbasan,

Ng mga paring kanilang kapanig at kapanalig,

Upang magsilbing pilapil na pahingahan,

Daw kuno, naming mga pumanaw sa hapô.

Kawáyang krus ang nakatúlos na balyán

Sakaling may buwitre pang nais na manalasa,

Kakainin ang aming buliga't binuhol na dila,

Sa aming katawang paulit-ulit nang ninakawan

Ng dugong siyang patubig sa tigang na bukid.