PARIKÁLA

Kabilang sa Hindi Naitatala

Wala akong pangalan

Ito lamang noon ang tangi kong pagkakakilanlan:

Bahagi ng bayang tapunan ng bangkay

At isang malawak na pastulan.

Nauna kong kinupkop

Ang magsasakang tubong Norte

Bilang sukli, masuyo niyang nilinang

Ang aking kalawakan

Binhi raw na umusbong ang aking halina

Nang hawan ng magsasaka ang aking kapatagan

Sinong mag-aakalang may nanahang bulawan

Sa masukal kong kagubatan?

Binaybay ng magsasaka ang bawat kong bahagi–

Leeg, dibdib, at pusod–nang paulit-ulit

Tinabas ang matalas na talahib at mga ligaw na amorseko.

Sinuyod at inangkin nito ang aking kabuuang-katawan.

Bininyagan ako ng migrante

Makailang ulit na binigyan ng pangalan

At bagong pagkakakilanlan

At tinawag na kaniyang “bayan”

Writer’s Block

Hindi ka na dinadapuan ng libog

Tuwing bumabyahe pauwi 

At mahihipan ng hangin ang iyong tainga

Hindi katulad dati

Na nakukuha mong magsalsal at makaraos

Habang nakatulala, nakaupo

At halukipkip lamang ang haraya.

Ngayon ay hindi ka makatagpos

Ni isang pangungusap

Dahil maging ang iyong libido ay naiidlip.

Manhid na sa ibang pakiramdam

Ang iyong katawan

Na maghapong nakababad sa init

Ng buga ng humahagok na electric fan.

Pagdating sa apartment na tinutuluyan

Ay iiwasang tignan

Ang musang maghapong nag-aabang.

Bulong mo sarili bago matapos ang gabi,

“Paano isisingit ang pakikipag-niig

Sa mga salita at diwa

Sa panahong hindi prayoridad ang pag-ibig?”

Pundidong Streetlight

Ipinuwesto ka sa kanto, tabi ng makitid na eskinita 

Nang maupo si Kapitan na nangakong lilipulin 

Ang mga adik sa looban sa loob ng anim na buwan

Aniya, Pagsapit ng alas diyes 

Wala ng nagkalat na kabataan 

At susuray-suray na tambay sa daan

At tanging dilaw na ilaw mo na lamang ang nag-iingay 

Sa gitna ng ihip ng katahimikan.

Ngunit wala pang anim na buwan, pundi na ang iyong bombilya

Ganiyan talaga kung made in china, biro ng tanod. 

Hindi bale, ani kapitan, sa makalawa

Dudukot siya sa sariling bulsa

Ngunit taon na ang lumipas

Kinakalawang na ang iyong katawan

Puno na ng taeng ibon ang iyong bumbunan

Ngunit bombilya ay hindi pa rin napapalitan

Nakapuwesto ngunit hindi masabing may silbi.

Kumustang maging piping poste

Sa mga gabing ikaw lang ang dilat na saksi?

--

Ito ay lahok sa Saranggola Blog Awards 12.

BUGTONG-BUGTONG, ANG TANGING TUGON: BERDUGONG DUGONG

Payasong pinuwesto sa palasyo
'Di makatulog ng walang kulambô—
Kung tawagin ng mga kampo'y poon
Mamaw na pinaglihi kay Benjamin Button.

Asong imported: ginagalis sa orig
Made in china ang hilig;
Asong 'di malipol ang mga tungaw
Paboritong dinidilaan: pwet ng magnanakaw.

Manok na may tapyas ang tuktok
"Putang ina, putang ina," ang tilaok;
Baboy sa Malacañang
Iniipis, nilalangaw.

Ang paborito n'yong tatay
Buhay pa'y pinapapak na ng inaanay.
--

Bahagi ang tulang ito ng ika-4 na isyu ng KASING-KASING Nonrequired Reading in the time of COVID-19: Alternative Digital Poetry Magazine.

SINTOMAS

Animong sipon lang kung ituring

Ang mga bumabalong na dugo’t panaghoy

Ng mga maralitang kinikilala lamang

Bilang tulak at adik. Konting punas lang

Sa manggas at ‘kala mo’y wala ng

Maiiwang bakas kinabukasan

Tulong hindi kulong

Habang natutuyot naman ang mga lupang sakahan

Napapaos naman sa kasisigaw ang mga magsasaka—

Silang mga sinikwatan ng tirahan at kabuhayan

Nitong buwayang-buwang na nanunungkulan

Bigas hindi pandarahas

Paano ring makakakain at ‘di manlalata

‘Yong mga manggagawang pinangakuan

Ng kontraktuwalisasyon ngunit hanggang ngayon

Ni ayuda’y ‘di man makuhang panghawakan.

Pagkain hindi paniniil

Pinipiling putulan ng paa

Ang mga anak na pawang kumakahig

Samantalang binubusalan naman ang bibig

Nilang mga sinusubok umimik

Hirap na hirap huminga ang mga anak

At lalo pa ang kan’lang ina

Daing ng mga anak ng bayan:

Inaapoy na ng lagnat ang ina

Sapagkat may iniinda s’yang

Mas malubhang karamdaman

Solusyong medikal hindi militar

--

Bahagi ang tulang ito ng Solidagro: Anto ng Yugto ng Pandemiko.

MADALING ARAW

Dati'y paborito ko ang madaling araw

Dahil doon lang tayo nagtatagpo

Matapos ang maghapong pagkahapo

Sa buong araw na pagtatrabaho

At buong gabing pagtatalo

Ay uupo tayo sa gilid ng kama

Ihihilig ko ang aking ulo

Sa 'yong kanang balikat—

Ididikit mo sa 'yong pisngi

Ang aking pawisang bumbunan.

Wala tayong bibitawang mga salita.

Ngunit 'sang madaling araw

Ay mas pinili mong lumabas

Magpapahangin lang, sabi mo

Kaya 'wag na akong mag-abala—

'Wag na kitang sundan

Paglipas ng tatlong oras

Ay sinilip kita—

Ngunit wala ka na sa tarangkahan

Mula sa pasimano ay tanaw ko

Ang upos na 'yong tinapakan

Bago tuluyang nagpatangay

Sa malamig na hangin ng madaling araw

--

Bahagi ang tulang ito ng Solidagro: Anto ng Yugto ng Pandemiko.

DAHIL BAHAGI IYAN NG PAGIGING PUNDA

Isantabi muna natin ang ating mga agam-agam na parang mga punda ng unan, higaan hanggang kaya pa—hanggang pwede pa, lab’han na lamang kapag marungis at makati na. Kinabukasan ay ikula, kusutin, banlawan, isampay, patuyuin, hanggang maaari na ulit gamitin. Dahil hindi nakatakdang laging malambot, mabango't malinis ang bawat na punda, sa araw-araw.

SA UNANG GABING HINDI S'YA UMUWI

Nakailang biling ka na

Sa parehong kama

Na taon mo nang kasama.

Hindi ka mapatda—

Kung bakit mas marahas

Ang sadsad ng katol

Sa ilong mo ngayon

Hindi mo alam

Kung bakit nakabibingi

Ang himig ng mga kuliglig

Kung bakit may dalang bagabag

Ang malamig at matigas nang papag

Dasal mo bago matapos ang gabi:

Nawa'y makahuli ng hinahon sa ligalig.

Dahil may dalang pamamahay

Ang walang katiyakang paghihintay.

HULING LIHAM

Sakaling hindi ko man

Mantunton ang daan pauwi

Ay t'yak kong araw-araw

Na may kakatok sa 'yo.

Pagbuksan mo:

Dahil lisanin man ng búhay ang katawan

Ay mananatili naman akong buháy

Sa 'yong alaala—